Las, zachód i ścieżka między Godzianowem a Makowem. Złoto pól, szept drzew i Ona – Matka Boska z Godzianowa. W kapliczce – cisza głębsza niż słowa. Tu czas się zatrzymuje. Matka Boska czuwa, jak od wieków – nad zbożem, nad drogą, nad ludzkim losem. Kapliczka stoi cichutko, jak stara modlitwa.

Św. Roch przy Makowie patrzy na swój kościół i na tych, co wracajom z pola – zmęczeni, ale radzi, zmęczonych, ale pełnych nadziei. Chwila zatrzymanego oddechu na sierpniowej drodze.

Skill
50%

Oddech

Las, zachód i ścieżka między Godzianowem a Makowem. Złoto pól, szept drzew i Ona – Matka Boska z God…

Nadzieja roztacza swój złoty całun

Chrystus zmartwychwstał – cisza drży w poranku, A z grobu życia bije blask bez lęku. Nadzieja roztac…

Opera

Życie jest jak opera – pełne wzniosłych momentów, dramatów, radości i melancholii, gdzie każdy z nas…

Noworoczna Odyseja

Trzeba nauczyć się zamykać to, co już za nami. Odłożyć wspomnienia na półkę i pozwolić im tam zostać…

BESKIDY W ODDECHU JESIENI

Mgły jak welon spływają po stokach, cisza chwyta za gałęzie buków, liście płoną cichym ogniem, szkar…

NA KOŃCU …

Na końcu mola, tam gdzie deski zdają się topić w horyzoncie, stajesz twarzą w twarz z ogromem morza.…

Pisanie to mój cichy azyl, schronienie dla myśli i emocji. To jak rozmowa z samym sobą, szeptana w ciszy, którą chowam głęboko w szufladzie.

Nie jestem zawodowym pisarzem ani poetą. Jestem człowiekiem, który od czasu do czasu chwyta za pióro, by uchwycić chwile, myśli czy obrazy, które chcą znaleźć swoje miejsce na papierze. Moje wiersze są zwyczajne i szczere – takie jak ja.

Dziś postanowiłem wyciągnąć coś z tej szuflady i podzielić się tym. Bo choć pisanie jest dla mnie, to może znajdziesz w nim coś i dla siebie